گلچهره

یک داستان واقعی

یکدفعه از خواب پریدم٬ هوا گرم بود٬ خیس عرق شده بودم٬ نمی فهمیدم چه اتفاقی داره می افته. ناخدا گاه داد زدم٬ فریاد زدم٬ نعره زدم٬ آخرش گریم گرفت...!

در اتاقم باز شد یک هیبت سیاه رنگ تو چهار چوب در ظاهر شد. دستشو دراز کرد و چراغ را روشن کرد٬ بابام بود٬ گفت: چی شده پسرم؟ حرف نزدم٬ سکوت حکم فرما شد و چیزی جز لرزیدن و هق هق نبود.

بابام اومد بالا سرم منو بغل کرد. تا صبح خوابیدم. وقتی صبح از خواب بلند شدم دیدم بابام بالای سرم نشسته و داره کتاب می خونه. گفتم: سلام٬ خوب خوابیدید؟

جوابمو با یک خنده معنی دار داد و گفت: برا صبحانه آب پرتقال داریم.

فهمیدم تا صبح کنارم نشسته و نخوابیده.

این قضیه مربوط می شه به زمانی که من ۶ سالم بود و ۲ شب قبلش یک کاسه پر از سم رو سر سرکشیده بودم.

+نوشته شده در 87/07/30ساعت15:53توسط علیرضا |

تنهايي

بي تو من تنهاي تنهايم

من به ديدار تو مي‌آيم

من پر از عشق محبت

من سرپا محتاج

من پر از وسوسه‌ي رويايم

+نوشته شده در 87/07/30ساعت12:13توسط علیرضا |

ماه و نا بينا

نابينا‌: دوستت دارم ...!

ماه‌: تو که مرا نمي بيني ..... چگونه مرا دوست داري ؟

نابينا‌: چون تو را نمي بينم دوستت دارم .

ماه‌: چرا ؟

نابينا‌: اگر مي ديدمت عاشق زيباييت مي شدم اما اکنون عاشق خودت هستم ...

+نوشته شده در 87/07/29ساعت16:57توسط علیرضا |

به نام خالق زیبایی

خیلی دارم فکر می کنم چی بنویسم ولی نمی تونم جملات رو کنار هم بزارم پس بیخیال شدم گفتم از رو هوا اولین پست این وبلاگ رو بنویسم پس

سلام ای هموطن ٬ ای عاشق زیبایی ٬

اصلا سلام ای عاشق...!

+نوشته شده در 87/07/28ساعت12:31توسط علیرضا |